Югары Утар акылга зәгыйфь булган балалар интернат – йортында Халыкара аутизм таралу көненә "Кояш һәркемгә дә бертигез яктырта" дигән чара
02.04.2021 кече төркем тәрбиячесе Васильева Элла Рафаэль кызы Югары Утар балалар йортында "Кояш һәркемгә дә бертигез яктырта" дигән темага дәрес үткәрде.
Максат:
- Танып-белү күнекмәләрен үстерү.
- Өлкәннәр һәм балалар белән аралашу барышында баланың активлыгын арттыру.
- Гади аралашу күнекмәләренә өйрәтү.
- Кулларның вак моторикасын үстерү.
2 апрельдә Бөтендөнья аутизм проблемасы турында мәгълүмат тарату көне билгеләп үтелә. Аутизм - ул даими рәвештә үсеш бозылышы, ул күрсәтелә дәвамында беренче өч ел гомер. Бу шактый катлаулы авыру. Аутист әйләнә-тирә мохитнең сенсор йогынтысына гиперчувствительность аера. Мондый балалар музыканы тыңлый, сенсор бүлмәсендә була алмый, тактиль контактны яратмый. Шаяртуны, юмор хисен аңламыйлар, сүзнең мәгънәсен дә кичермиләр. Уенга Сәләт начар үсә. Уенчыклар өчен кулланыла неуместных, стереотипных манипуляций түгел, тиешле максатларына, аның өчен алар кулланылыр. Аутистлар изобретательны гамәлдә белән үз уенчыклары, өстен күрә барып җитү, үз уенчыклар, түгел, бик катнаша тәкъдимнәр өлкәннәр. Мондый бала сосредотачивается дәресләрдә кыска вакыт эчендә, ә аннары мөмкин напастать аңа изнемение яки перевозбуждение. Шуңа күрә өлкәннәр белән бергә мәктәпкәчә үсеш чорын узу балага шәхси тормыш манерасын мөмкин кадәр ачыкларга һәм аңа социаль адаптация өчен уңайлы формалар формалаштырырга, аңа активлык һәм ныклык запасы булдырырга ярдәм итә.
02.04.2021 нче елда кече төркем тәрбиячесе " кояш һәркемгә дә бертигез яктырта. Тәрбияче балаларны сәламләде һәм аларга "кояш" иленә барырга тәкъдим итте. Балалар тирә-якка бастылар, тәрбияче артыннан дүрт яшьлекләр кабатлап, бер-берсен сәламләделәр: мин - синең дустың, син-минем дустым. Кулга нык тотыныйк, бер-беребезгә елмаячакбыз".
Тәрбияче алдан ук дәрес өчен кирәкле атрибутиканы эзерләде. Бирелгән уен вакытында балалар Кояш битлекләрен киделәр, шул ук вакытта музыкага кул чаптылар, куллар белән өскә (кояшка) тартылдылар, әйлән-бәйлән әйләнделәр, биеделәр. Кояшны сәламләделәр, әмма тәрбияче кояшның моңсу булуын аңлады, чөнки аның нурлары юк. Ул прищепкалар белән уйнарга тәкъдим итте. Өстәл артында балалар зур кызыксыну белән прищепкалар белән эшләделәр, аларны кояшның әзер шаблоннарына беркеттеләр. Балалар кулларның вак моторикасын үстерделәр, чәчәкләр кабатладылар. Аннан соң ике бала музыка астында үзләренең төркемдәшләренә "Тылсымлы зонтик"уенын күрсәттеләр. Балалар матур кием-салым киделәр, зонтиклар тапшырдылар, аны әйләнделәр, сикерделәр. Шул ук вакытта балаларда бер-беребез белән дус булу, ярдәм итү , игелек кылу теләге формалашты. Бик күңелле, уңай уен булды. Дәрес ахырында тәрбияче белән бергә "дуслык күпере" кордылар, кулга тотындылар, елмаеп, барысына да яхшы кәеф теләделәр. Балалар Кояш белән саубуллаштылар .Бу дәрес бердәмлек, эмпатия хисен үстерүгә ярдәм итте. Барлык укучылар да-афәрин! Барлык балалар да - искиткеч! Тәрбияче барлык балаларны да мактады, актив катнашканнары өчен рәхмәт белдерде .Балалар бик тырыштылар, үсеш өчен бик күп уңай нәрсәләр алдылар.